Dokumentacja budowy domu – co należy gromadzić podczas inwestycji

Dokumenty budowy najczęściej zaczynają być potrzebne wtedy, gdy nie da się ich już łatwo odtworzyć: po zmianie wykonawcy, zalaniu instalacji jastrychem albo zamknięciu ścian płytami gipsowo-kartonowymi. Wtedy okazuje się, że faktura opisuje wyłącznie „materiały budowlane”, deklaracja dotyczy podobnego, lecz nie tego samego produktu, a jedynym śladem przebiegu przewodów są trzy niewyraźne zdjęcia z telefonu.

Dokumentacja budowy to nie tylko pozwolenie i dziennik. Prawo zalicza do niej również projekt, protokoły odbiorów częściowych i końcowych, rysunki oraz opisy wykorzystywane podczas realizacji, dokumenty geodezyjne i – jeżeli była prowadzona – książkę obmiarów. Dokumentacja powykonawcza jest tym samym zbiorem uzupełnionym o faktycznie wykonane zmiany i geodezyjne pomiary powykonawcze.

W praktyce inwestor powinien prowadzić dwa równoległe archiwa. Pierwsze potwierdza legalność i zgodność budowy z projektem. Drugie chroni go przy reklamacjach, naprawach i późniejszej sprzedaży domu. Faktura za pompę ciepła nie zastąpi protokołu uruchomienia, a deklaracja właściwości użytkowych okna nie pokaże, gdzie wykonawca zamocował kotwy. Oba rodzaje dowodów są potrzebne, tylko do innych celów.

Dokumenty formalne i projektowe

Najbezpieczniejsza zasada brzmi: każdy dokument, na podstawie którego ktoś podejmuje decyzję na budowie, powinien trafić do archiwum inwestora. Nie tylko do teczki kierownika budowy, biura projektowego czy skrzynki mailowej generalnego wykonawcy.

Pierwszą część archiwum tworzą dokumenty stanowiące formalną podstawę inwestycji:

• decyzja o pozwoleniu na budowę albo kompletne zgłoszenie budowy wraz z dowodem jego złożenia;
• zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu, jeżeli zostało wydane;
• decyzja o warunkach zabudowy, jeżeli inwestycja była realizowana na jej podstawie;
• pozwolenia, uzgodnienia i warunki wydane dla przyłączy, zjazdu, urządzeń wodnych lub innych elementów inwestycji;
• kopia zawiadomienia PB-12 o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót i potwierdzenie jego przekazania do nadzoru budowlanego;
• pełnomocnictwa, pisma urzędowe, wezwania, odpowiedzi oraz potwierdzenia doręczeń;
• dokumenty dotyczące ustanowienia kierownika budowy, kierowników robót i inspektora nadzoru inwestorskiego, jeżeli został powołany;
• oświadczenia o przejęciu obowiązków, gdy w trakcie inwestycji zmienia się kierownik, inspektor albo projektant sprawujący nadzór autorski.

Zawiadomienie PB-12 składa się przed rozpoczęciem robót. Dołącza się do niego m.in. wymagane dokumenty dotyczące uprawnień uczestników procesu oraz oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu technicznego. Jest to zawiadomienie informacyjne – nie trzeba czekać na zgodę organu – ale kopię i dowód złożenia trzeba zachować.

Drugi zestaw to aktualny projekt budowlany. Powinien obejmować:

• projekt zagospodarowania działki lub terenu – PZT;
• projekt architektoniczno-budowlany – PAB;
• projekt techniczny – PT;
• projekty branżowe: konstrukcyjny, instalacji elektrycznej, wodno-kanalizacyjnej, grzewczej, wentylacyjnej, gazowej i innych instalacji występujących w budynku;
• opinię geotechniczną, a w razie potrzeby dokumentację geologiczno-inżynierską lub geotechniczne warunki posadowienia;
• obliczenia, zestawienia materiałów, detale wykonawcze i uzgodnienia, na których opiera się realizacja.

Projekt techniczny obejmuje m.in. rozwiązania konstrukcyjne wraz z obliczeniami, charakterystykę energetyczną, rozwiązania techniczne i materiałowe oraz wymagane opracowania geotechniczne. Musi być sporządzony przed rozpoczęciem robót i przekazany kierownikowi budowy.

Najczęstszy błąd polega na przechowywaniu wyłącznie zatwierdzonego projektu, mimo że budowa jest realizowana według późniejszych ustaleń z projektantem. Przesunięte okno, inna konstrukcja stropu, zmieniona lokalizacja komina czy przeprojektowane źródło ciepła nie mogą pozostać jedynie w wiadomości na WhatsAppie.

Każdą zmianę należy zakwalifikować przed jej wykonaniem. Robi to projektant, nie wykonawca i nie kierownik działający samodzielnie. Gdy odstąpienie jest nieistotne, do dokumentacji trafiają odpowiedni rysunek i opis. Zmiany w projekcie technicznym również wprowadza projektant, a jeśli projekt podlegał sprawdzeniu – także projektant sprawdzający.

Przepisy wskazują konkretne granice dla części zmian parametrów budynku. Za istotne uznaje się m.in. odstąpienie dotyczące:

• powierzchni zabudowy przekraczające 5%;
• wysokości, długości lub szerokości przekraczające 2%;
• liczby kondygnacji.

Nie jest to jednak taryfikator pozwalający samodzielnie zmienić każdy wymiar o 1,9%. Nawet mniejsze odstąpienie może być istotne, jeżeli zwiększa obszar oddziaływania poza działkę, narusza miejscowy plan lub decyzję o warunkach zabudowy, zmienia sposób użytkowania albo wymaga nowych uzgodnień. Ostateczna kwalifikacja nadal należy do projektanta.

Do archiwum projektowego trzeba również wkładać rysunki warsztatowe i wykonawcze, nawet jeśli nie są formalną częścią zatwierdzonego projektu. Dotyczy to szczególnie:

• konstrukcji więźby lub prefabrykowanych wiązarów;
• stropów prefabrykowanych;
• schodów żelbetowych lub stalowych;
• rozmieszczenia ogrzewania podłogowego;
• rozdzielnic elektrycznych i instalacji teletechnicznych;
• instalacji wentylacji mechanicznej;
• tras przewodów pompy ciepła, fotowoltaiki i magazynu energii;
• zabudów, przez które później trudno dostać się do zaworów i połączeń.

Umowy, kosztorysy i faktury nie są zamiennikiem projektu, lecz należy przechowywać je w osobnym dziale. Przy sporze umowa pokazuje zakres zamówienia, protokół – sposób wykonania, a faktura – kto i kiedy dostarczył produkt lub usługę. Dokument opisany jedynie jako „roboty instalacyjne – etap II” daje słabą pozycję przy reklamacji. W umowie i protokole odbioru powinny pojawić się przynajmniej: zakres robót, lokalizacja, zastosowany system, data, ujawnione wady, termin ich usunięcia i podpisy stron.

Dobrym momentem na kontrolę dokumentów nie jest koniec budowy, lecz dzień przed zapłatą za dany etap. Przed zaakceptowaniem faktury sprawdź cztery rzeczy:

1. Czy roboty wykonano według aktualnej wersji projektu?
2. Czy odebrano elementy, które za chwilę zostaną zakryte?
3. Czy wykonawca przekazał protokoły prób i pomiarów?
4. Czy dokumenty materiałowe dotyczą dokładnie zastosowanych produktów?

Brak jednego z tych elementów powinien wstrzymać odbiór etapu albo zostać wpisany do protokołu wraz z konkretnym terminem uzupełnienia.

Protokoły, atesty oraz deklaracje materiałów

Nie wszystkie dokumenty mają ten sam ciężar. Najwyższy priorytet mają dowody dotyczące robót zanikających, ponieważ po zalaniu betonem, zasypaniu gruntem albo wykonaniu okładzin ich sprawdzenie wymaga kosztownego odkrywania.

Prawo nakłada na kierownika budowy obowiązek zgłaszania inwestorowi robót ulegających zakryciu oraz zapewnienia wymaganych przepisami lub umową prób i sprawdzeń instalacji, urządzeń technicznych i przewodów kominowych. Kierownik odpowiada także za stosowanie wyrobów dopuszczonych do użycia zgodnie z ich zamierzonym zastosowaniem oraz za przygotowanie dokumentacji powykonawczej.

Zakres protokołów zależy od konstrukcji domu, projektu i zastosowanych instalacji. Typowa teczka inwestora obejmuje jednak dokumenty z następujących etapów.

Roboty ziemne, fundamenty i konstrukcja:

• protokół odbioru podłoża pod fundamenty, gdy wymaga tego projekt lub nadzór;
• wyniki badań zagęszczenia zasypek i warstw podposadzkowych, jeżeli zostały przewidziane;
• odbiór zbrojenia przed betonowaniem;
• dokumenty dostawy betonu towarowego, a przy badaniu próbek również protokół ich pobrania i wyniki badań;
• odbiór izolacji przeciwwilgociowej lub przeciwwodnej przed jej zakryciem;
• protokoły dotyczące konstrukcji stropu, nadproży, wieńców, więźby albo wiązarów.

Przy betonie sama faktura z betoniarni jest mało użyteczna. Zachowaj dokument dostawy pozwalający powiązać konkretną partię z datą betonowania i elementem budynku. Gdy wykonano próbki, oznaczenie na protokole musi odpowiadać oznaczeniu partii. Bez tego wynik wytrzymałości może dotyczyć betonu użytego w innym miejscu.

Instalacje ukrywane w ścianach, stropach i posadzkach:

• protokół próby ciśnieniowej instalacji wodnej;
• protokół próby instalacji centralnego ogrzewania i ogrzewania podłogowego;
• odbiór kanalizacji wewnętrznej i zewnętrznej, jeżeli był przewidziany;
• protokół szczelności instalacji gazowej;
• protokół pomiarów ochronnych instalacji elektrycznej;
• protokół sprawdzenia instalacji odgromowej, jeśli występuje;
• protokół sprawdzenia przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych;
• pomiary wydajności lub regulacji wentylacji mechanicznej;
• protokoły uruchomienia kotła, pompy ciepła, rekuperatora, instalacji fotowoltaicznej i innych urządzeń, jeżeli zostały zamontowane.

W przypadku ogrzewania podłogowego próba wykonana przed wylaniem jastrychu ma zdecydowanie większą wartość niż oświadczenie instalatora sporządzone trzy miesiące później. Zdjęcie rozdzielacza z widocznym manometrem pomaga, ale nie zastępuje podpisanego protokołu z datą, wartością ciśnienia, czasem próby i identyfikacją osoby przeprowadzającej sprawdzenie.

Do robót zakrywanych trzeba dołączyć dokumentację fotograficzną z wymiarami. Zdjęcie przewodu na pustej ścianie bez punktu odniesienia szybko staje się bezużyteczne. Na fotografii powinny być widoczne taśma miernicza, narożnik pomieszczenia, oś okna albo inny stały element. Dobrze działa prosty schemat: jedno zdjęcie całej ściany, drugie z wymiarem poziomym i trzecie z wysokością prowadzenia instalacji.

Oddzielną grupę tworzą dokumenty wyrobów budowlanych. W obiekcie można stosować produkty legalnie wprowadzone lub udostępnione na rynku i używane zgodnie z ich zamierzonym zastosowaniem. Sam nadruk znanej marki na opakowaniu nie potwierdza zgodności produktu z projektem.

Słowo „atest” jest na budowach używane zbyt swobodnie. Może oznaczać atest higieniczny, raport z badań, klasyfikację ogniową, certyfikat zakładowej kontroli produkcji albo dokument przygotowany przez handlowca. Każdy z nich może mieć znaczenie w określonym zakresie, ale nie zastępuje deklaracji wymaganej dla danego wyrobu.

W praktyce spotkasz przede wszystkim:

• deklarację właściwości użytkowych i oznakowanie CE dla wyrobów objętych systemem europejskim;
• krajową deklarację właściwości użytkowych – KDWU i znak budowlany B dla części wyrobów objętych systemem krajowym;
• europejską albo krajową ocenę techniczną, jeżeli stanowi dokument odniesienia dla produktu;
• instrukcję montażu, użytkowania i bezpieczeństwa;
• dodatkowe certyfikaty lub klasyfikacje wymagane przez projekt.

W systemie krajowym znak budowlany może zostać umieszczony po sporządzeniu przez producenta krajowej deklaracji, która odnosi deklarowane właściwości do właściwej Polskiej Normy wyrobu albo krajowej oceny technicznej.

Rok 2026 jest okresem przejściowym w europejskich przepisach o wyrobach budowlanych. Od 8 stycznia obowiązuje rozporządzenie UE 2024/3110, wprowadzające m.in. deklarację właściwości użytkowych i zgodności, ale nowe obowiązki są uruchamiane dla poszczególnych rodzin wyrobów wraz z nowymi specyfikacjami technicznymi. Dla wielu produktów nadal stosuje się dotychczasowe deklaracje właściwości użytkowych i zasady wynikające z rozporządzenia 305/2011. Stary numer rozporządzenia na dokumencie nie oznacza więc automatycznie, że deklaracja jest nieważna.

Przy weryfikowaniu deklaracji sprawdź:

• dokładną nazwę, typ i wariant produktu;
• producenta oraz – jeśli podano – zakład produkcyjny;
• numer deklaracji;
• normę, europejską ocenę techniczną albo krajową ocenę techniczną;
• zamierzone zastosowanie;
• właściwości istotne dla projektu;
• zgodność produktu z etykietą, dokumentem dostawy i fakturą.

To ważne szczególnie w przypadku produktów występujących pod jedną nazwą handlową w kilku odmianach. Styropian elewacyjny i podłogowy mogą mieć niemal identyczne opakowania, ale inne parametry. Podobnie jest z membranami dachowymi, zaprawami, kotwami, płytami izolacyjnymi i przewodami.

Nie trzeba gromadzić kilkuset deklaracji do każdego wkrętu. Najpierw zabezpiecz dokumenty materiałów wpływających na:

• nośność konstrukcji – beton, stal, elementy murowe, prefabrykaty, drewno konstrukcyjne, łączniki;
• ochronę cieplną – izolacje, okna, drzwi, bramy;
• ochronę przed wodą i wilgocią – hydroizolacje, membrany, systemy dachowe;
• bezpieczeństwo pożarowe – kominy, przewody, materiały izolacyjne i systemy zabudowy o wymaganych klasach;
• szczelność oraz trwałość instalacji – rury, kształtki, armatura, przewody;
• zgodność kompletnego systemu, np. ocieplenia ETICS, pokrycia dachowego lub hydroizolacji tarasu.

Przy oknach porównuj z projektem współczynnik Uw całego okna, a nie wyłącznie Ug szyby. Przy izolacji sprawdź nie tylko grubość, ale również deklarowany współczynnik przewodzenia ciepła i przeznaczenie produktu. W elementach konstrukcyjnych istotna jest klasa wytrzymałości, nie kolor opakowania.

Najbardziej kłopotliwe są deklaracje udostępniane wyłącznie pod kodem QR. Link producenta po kilku latach potrafi przestać działać, a pod tym samym adresem pojawia się nowa wersja produktu. Dlatego pobierz plik PDF, zapisz zdjęcie etykiety i dopisz, gdzie materiał został użyty. Sam link w arkuszu nie jest archiwum.

Dla najważniejszych materiałów zachowuj cztery elementy:

1. deklarację lub właściwy dokument odniesienia;
2. zdjęcie etykiety albo numer partii;
3. dokument dostawy lub fakturę pozwalającą ustalić sprzedawcę;
4. instrukcję montażu, gdy sposób wykonania wpływa na właściwości produktu.

Nie mieszaj składników przebadanego systemu tylko dlatego, że drugi klej lub grunt jest tańszy. Przy reklamacji producent może zakwestionować odpowiedzialność za zestaw, którego sam nie przewidział. Różnica kilkuset złotych na etapie zakupu bywa niewspółmierna do kosztu późniejszego odkrywania elewacji, tarasu czy dachu.

Dokumentacja powykonawcza i archiwizacja

Dokumentacja powykonawcza ma pokazywać dom rzeczywiście wybudowany, a nie dom z pierwotnej wersji projektu. Jeżeli na rysunku kanalizacja biegnie po lewej stronie kotłowni, a wykonawca przełożył ją na prawą, zmiana powinna pojawić się w dokumentacji. To samo dotyczy przyłączy, studni, zbiornika, instalacji podziemnych, lokalizacji urządzeń oraz zmian w konstrukcji i układzie przegród.

Za przygotowanie dokumentacji powykonawczej odpowiada kierownik budowy, ale inwestor nie powinien czekać na nią do ostatniego tygodnia. Część danych znika bezpowrotnie podczas zasypywania wykopów i wykonywania warstw wykończeniowych. Przepisy wymagają, aby elementy podlegające geodezyjnej inwentaryzacji i ulegające zakryciu zostały pomierzone przed zakryciem. Geodetę trzeba więc umawiać przed zasypaniem przyłączy, a nie dopiero po ustawieniu skrzynki pocztowej.

Przed zawiadomieniem o zakończeniu budowy typowego domu jednorodzinnego trzeba skompletować przede wszystkim:

• projekt techniczny z naniesionymi zmianami;
• oświadczenie kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu z projektem, pozwoleniem i przepisami;
• oświadczenie kierownika o doprowadzeniu terenu budowy oraz użytkowanych terenów sąsiednich do odpowiedniego stanu;
• informację o pomiarze powierzchni użytkowej;
• geodezyjną inwentaryzację powykonawczą wraz z informacją geodety o zgodności usytuowania obiektu z PZT albo o odstępstwach;
• protokół szczelności instalacji gazowej, jeżeli taka instalacja występuje;
• decyzję zezwalającą na eksploatację urządzenia podlegającego dozorowi technicznemu, jeżeli dotyczy;
• kopie zmienionych rysunków PZT lub PAB oraz opis zmian, gdy podczas budowy wystąpiły odstąpienia nieistotne;
• kopię albo wydruk świadectwa charakterystyki energetycznej – co do zasady dla typowego nowego domu; szczególna ścieżka budowy domu do 70 m² z art. 29 ust. 1 pkt 1a jest przy zakończeniu zwolniona z tego załącznika.

Przy domu jednorodzinnym działa ważny wyjątek proceduralny: do zawiadomienia o zakończeniu budowy nie dołącza się papierowego dziennika budowy, całego zestawu protokołów badań instalacji ani potwierdzeń odbioru przyłączy. Wyjątkiem pozostaje protokół szczelności instalacji gazowej. Nie oznacza to jednak, że pomiary elektryczne, odbiór przewodów kominowych czy próby instalacji można pominąć. Mają zostać wykonane, jeżeli wymagają tego przepisy, projekt lub umowa, a ich wyniki powinny zostać w archiwum właściciela.

Zawiadomienie domu jednorodzinnego składa się na formularzu PB-16a do właściwego organu nadzoru budowlanego, zwykle powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. Z budynku można zacząć korzystać, jeżeli w ciągu 14 dni od doręczenia kompletnego zawiadomienia organ nie wniesie sprzeciwu. Organ może wcześniej wydać zaświadczenie o braku podstaw do sprzeciwu; wtedy nie trzeba czekać do końca terminu. Samo złożenie zawiadomienia jest bezpłatne.

Nie korzystaj ze starego formularza zapisanego kilka lat wcześniej przez wykonawcę. Aktualny wzór PB-16a jest dostępny w portalu e-Budownictwo; w 2026 r. formularz wynika z rozporządzenia z 18 lutego 2026 r. Dokumenty elektroniczne podpisane prawidłowym podpisem są oryginałami, a do elektronicznego zawiadomienia można dołączyć skany lub zdjęcia większości dokumentów.

Po zakończeniu procedury archiwum warto podzielić na stałe katalogi:

• 00_Formalne
• 01_Projekt_PZT_PAB_PT
• 02_Zmiany_projektowe
• 03_Odbiory_robót_zanikających
• 04_Protokoły_instalacyjne
• 05_Deklaracje_materiałów
• 06_Geodezja
• 07_Zakończenie_budowy
• 08_Gwarancje_i_instrukcje
• 09_Zdjęcia_powykonawcze

Nazwy plików powinny pozwalać znaleźć dokument bez jego otwierania, np. 2026-05-14_proba_cisnieniowa_podlogowka_parter.pdf albo 2026-06-02_okna_deklaracja_model_X92.pdf. Pliki o nazwach skan001.pdf, dokument_nowy.pdf i IMG_8437.jpg stają się po dwóch latach praktycznie nieprzeszukiwalne.

Do tego przydaje się jednostronicowy rejestr dokumentów w Excelu lub Arkuszach Google. Wystarczą kolumny:

• data;
• etap lub element domu;
• rodzaj dokumentu;
• wykonawca albo producent;
• numer dokumentu lub deklaracji;
• numer partii lub urządzenia;
• lokalizacja oryginału;
• nazwa pliku;
• data końca gwarancji;
• braki i termin ich uzupełnienia.

Oryginały papierowe trzymaj w suchym miejscu, najlepiej w zamykanym pojemniku, poza kotłownią, garażem i pomieszczeniami narażonymi na zalanie. Kopię cyfrową przechowuj co najmniej w dwóch miejscach: na lokalnym dysku lub SSD oraz w usłudze takiej jak OneDrive albo Google Drive. Zdjęcia przesłane wyłącznie w komunikatorze tracą jakość i łatwo znikają wraz z historią rozmowy.

Dokumentacji nie wyrzuca się po upływie gwarancji wykonawcy. Właściciel lub zarządca ma obowiązek przechowywać dokumentację budowy, dokumentację powykonawczą, decyzje, instrukcje i późniejsze dokumenty techniczne przez cały okres istnienia budynku. Jeżeli dziennik był prowadzony w systemie EDB, do archiwum należy pobrać jego wydruk albo zapisać go na nośniku.

Dla domu jednorodzinnego nie prowadzi się obowiązkowej książki obiektu budowlanego – KOB. Nie zwalnia to właściciela z przechowywania protokołów późniejszych kontroli, napraw i modernizacji. Najprościej po zakończeniu budowy pozostawić dotychczasową strukturę katalogów i dopisywać do niej dokumenty dotyczące przeglądów, wymiany urządzeń oraz przebudów.

Pierwsze działanie powinno być proste: otwórz aktualny projekt i sporządź listę brakujących dokumentów, zanim zostanie zakryty kolejny element domu. Odbiór zbrojenia, próba instalacji, zdjęcia z wymiarami i pomiar geodezyjny mają pierwszeństwo przed porządkowaniem faktur. Fakturę zwykle można odzyskać od sprzedawcy. Przewodu zasypanego pod podjazdem – już nie.

FAQ: dokumentacja budowy domu

Jak długo trzeba przechowywać dokumentację budowy domu?
Przez cały okres istnienia budynku. Termin gwarancji, rękojmi ani dziesięcioletni okres przechowywania dokumentów przez producenta nie skracają obowiązku właściciela.

Czy trzeba zbierać deklaracje do wszystkich materiałów?
Nie. Priorytetem są wyroby wpływające na konstrukcję, bezpieczeństwo pożarowe, izolacyjność, szczelność, trwałość dachu oraz instalacji. Deklaracja musi dotyczyć dokładnego produktu i wariantu, a nie jedynie tej samej marki.

Czy „atest” wystarczy jako dokument materiału?
Nie zawsze. Najpierw ustal, czym jest dokument nazwany atestem. Dla wielu wyrobów podstawą będzie deklaracja właściwości użytkowych z CE albo krajowa deklaracja właściwości użytkowych ze znakiem B.

Czy dziennik budowy dołącza się do PB-16a?
Przy zawiadomieniu o zakończeniu budowy domu jednorodzinnego nie dołącza się papierowego dziennika budowy. Nadal jest on częścią dokumentacji budowy i trzeba go zachować; przy EDB należy pobrać wydruk albo plik na nośnik.

Czy do PB-16a trzeba dołączyć wszystkie protokoły instalacyjne?
Nie. Dla domu jednorodzinnego ustawowy wyjątek obejmuje ogólny obowiązek dołączania protokołów badań instalacji, ale nie obejmuje protokołu szczelności instalacji gazowej. Pozostałe protokoły trzeba przechowywać jako dowód wykonania wymaganych prób i bezpiecznego uruchomienia instalacji.

Czy skany mogą zastąpić papierowe dokumenty?
Do elektronicznego zawiadomienia można dołączyć skany lub zdjęcia większości dokumentów, a prawidłowo podpisany dokument elektroniczny jest oryginałem. W domowym archiwum zachowaj jednak również papierowe oryginały, jeżeli zostały wydane w tej formie.

Czy dla domu jednorodzinnego trzeba założyć książkę obiektu budowlanego?
Nie. Budynki mieszkalne jednorodzinne są wyłączone z obowiązku prowadzenia KOB. Protokoły przeglądów i dokumenty późniejszych remontów nadal trzeba archiwizować.

Co zrobić, gdy wykonawca nie przekazał protokołu przed zakryciem robót?
Wstrzymaj odbiór i zapłatę za etap. Najpierw sprawdź, czy próbę można jeszcze przeprowadzić bez odkrywania elementu. Gdy nie jest to możliwe, kierownik budowy i właściwy projektant powinni określić sposób weryfikacji – od dodatkowych pomiarów po miejscowe odkrywki. Samo późniejsze oświadczenie wykonawcy nie odtwarza wyniku niewykonanej próby.